สูตร

  • ส่วนที่เคลื่อนเข้าหากัน เรียกว่า union
  • ส่วนที่ซ้อนทับกัน เรียกว่า intersection

เงื่อนไข
การ unionกัน หมายความว่ามีส่วนเหมือนกัน คล้ายกัน เข้ากันได้ จึงนำมารวมกันได้
ส่วนที่รวมเข้าหากัน หรือ intersection กันนั้น แปลว่าเข้ากันได้ แต่ส่วนที่ไม่ได้ซ้อนทับกัน ไม่ได้แปลว่าจะเข้ากันไม่ได้ ขึ้นอยู่กับการยอมรับซึ่งกันและกัน และค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหากัน
แต่ถ้าในส่วนต้องการ intersection มีการเคลื่อนที่เข้าไปโดยไม่ได้รับการยินยอมจากอีกส่วน ถือว่าผิด เนื่องจากเป็นส่วนดังกล่าวเป็นส่วนต้องห้าม

ดังนั้น การเคลื่อนที่ใดๆ ต้องได้รับการยินยอมจากทั้งสองส่วน แม้ว่าส่วนที่หนึ่งจะพร้อมที่จะเคลื่อนที่เข้า แต่ในขณะอีกส่วนยังไม่ยินยอม อาจก่อให้เกิดการดีดตัวออก หรือเกิดการ anti-partial area หรือการต่อต้านเฉพาะส่วนได้ทันที

สรุปทฤษฎีบท

แม้ว่าสำหรับบางคนจะไม่มีพื้นที่ส่วนตัวสำหรับอีกคน แต่ใช่ว่าคนอีกคนจะคิดเหมือนกันกับเรา

So that,

Save some places for your own life..

Enjoy in the area that allowed

edit @ 14 Sep 2009 23:40:24 by หัวใจติดปีก

What is love??

posted on 13 Sep 2009 10:00 by freedomheart

ความรักคืออะไร

มีนิยามมากมายเกี่ยวกับความรัก

  • รักคือการให้
  • รักคือการเสียสละ
  • รักคือความเชื่อมั่นในกันและกัน
  • รักคือความผูกพันธ์
  • รักคือความเข้าใจ

ความรัก โดยเนื้อแท้แล้วมันก็คืออาการทางจิตอย่างหนึ่ง คล้ายๆกับการปรุงรสอาหาร ซึ่งจะรุนแรงไปตามระดับการปรุงหรือความรักที่มี

แอบรัก จะมีอาการ จิตใจแอบวิ่งไปหาเค้าคนนั้น บ่อยๆ วิ่งไปถึงหน้าประตูบ้าน แล้วก็วิ่งกลับ พอให้สบายใจ (เดิน ๆ ดูอยู่หลายวันแล้ว อาหารน่ากินดีนะ)

รักเริ่ม คิดถึง ถวิลหา อยู่ตลอด แต่ยังไม่เรียกร้องอะไรมากมาย ของเพียงได้ยินเสียงเธอเล็กน้อย ฉันก็พอใจ (ลองสั่งกินซักจาน ปรุงยังไงให้อร่อยนะ)

รักโปรโมขั่น โทรหาไม่ได้ขาด คิดถึงแทบขาดใจ หวานจนน้ำตาลเรียกพี่ เอาใจทุกอย่าง เป็นช่วงพีคของความรัก (กินเป็นประจำ ทุกวัน อาจจะสามมื้อเลยด้วยซ้ำ สำหรับบางคน ปรุงด้วยน้ำตาลสองช้อน มะนาวหนึ่งช้อน กำลังดี)

รักหลังโปรโมชั่น คิดถึงบ้าง โทรหาบ้าง แต่ถ้าเธอเซ้าซี้มาก จะเริ่มรำคาญแล้วนะ (กินวันเว้นวัน ทำไมรสชาติวันนี้มันเผ็ดๆ พิกล)

รักหมดโปรโมชั่น คิดถึงเหรอ ก็คิดถึงอยู่นะ  แต่มีอะไรให้ทำมากกว่านั้นเยอะแยะ รักเหรอ แน่นอนสิ แต่อย่ามาเซ้าซี้ ขี้งอนบ่อยได้มั้ย รำคาญ อย่าทำตัวงี่เง่าด้วยได้มั้ยยย (เขียนไว้ในรายการอาหารจานโปรด แต่ไม่ได้กินทุกวันแล้ว มีเมนูอื่น ๆ น่าสนใจเหมือนกันนะ แต่วันไหนอยากกิน ของแบบรสชาติเดิมๆ ได้ปะ อย่าเค็มเหมือนวันก่อนนะ)

 

นี่แหละความรัก..ไม่ยั่งยืน แต่แน่นอนว่า มันไม่ได้มีแค่นั้น ปัจจัยมากมายระหว่างคนสองคนที่"รู้กันอยู่สองคน" ไม่งั้นคงไม่เห็นความรักเวอร์ชั่น โฉมงามกับเจ้าชายอสูร หรือ พจมานกับชายกลาง

ซึ่งพิสูจน์ได้สิ่งหนึ่งว่า สิ่งที่ยั่งยืนกว่าความรัก คือ ความดี

เมื่อคนสองคน มองเห็นความดีซึ่งกันและกัน ความรักก็เป็นเหมือนน้ำจิ้มที่ทำให้ชีวิตนี้ดูมีรสชาติมากขึ้น และในที่สุดก็กลายเป็นภาวะขาดไปวันใด รสชาติชีวิตดูจืดๆ ไม่อร่อยเหมือนทุกที หรือ เรียกว่าความผูกพันธ์ที่ยึดคนสองคนไว้ด้วยกันนั่นเอง

แต่ใช่ว่าความดีจะเอาชนะทุกสิ่งได้ บางครั้งกว่าจะรู้ว่าชนะก็สายไปเสียแล้ว สายเกินกว่าที่จะกลับมาแก้ตัว น้ำจิ้มเมื่อเททิ้ง กลับมาปรุงใหม่ ถ้าไม่เก๋าจริง ๆ ปรุงยังไงก็ไม่เหมือนเดิม และ ถ้าน้ำจิ้มหมดอายุเสียก่อนที่จะรู้ตัว รสชาติชีวิตก็คงจืดไปอีกนานเลยทีเดียว มานั่งเสียดายทีหลังก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา

แล้วเราจะรักษามันไว้ได้ยังไงล่ะ

เป็นความสามารถเฉพาะบุคคล บอกเคล็ดลับไปก็อาจช่วยอะไรไม่ได้ เพราะชอบไม่เหมือนกัน

 

ชีวิตคนเรา มันอาจจะดูจืดเกินไปถ้าขาดความรัก แต่แน่นอนว่า เมื่อมีรัก รสชาติความรักของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน เผ็ดบ้าง เปรี้ยวบ้าง เค็มบ้าง หวานบ้าง  ถึงอย่างไรเสีย อย่าลืมใส่รสอร่อยของความดีต่อกันให้มากๆ เพราะมันเป็นรสชาติเดียวที่ใคร ๆ ต่างถวิลก็หา

 

 

สุดขอบฟ้า อยู่แค่ที่ใจ

posted on 10 Sep 2009 23:54 by freedomheart

นานพอสมควรที่ไม่ได้มาอัพเดตเลย

มาวันนี้เพื่อมาเก็บความทรงจำ ณ เวลานี้เก็บไว้ 

เมื่อวานเพื่อแนะนำเพลง "ข้ามฟ้ามาร้องไห้" ของเจี๊ยบ วรรธนา ให้ลองฟัง

ไม่น่าเชื่อว่าจะทำให้ถึงกับหลงรักเพลงนี้เลยในทันที และคิดว่าคงจะคลั่งไคล้ไปอีกซักพัก

ฟังเพลงนี้แล้วอารมณ์ประมาณ นั่งริมทะเล คิดถึงใครบางคนที่อยู่ไกลแสนไกล

ชอบประโยคที่ว่า "พาตัวเองข้ามฟ้ามา เพียงเพื่อจะพบว่า ไม่เคยจะลืมเธอ

แต่ไม่ว่าจะไปไกลแค่ไหน ก็คงเหมือนกับที่เธอบอกฉัน

"เราไม่มีทางวิ่งหนีใจตัวเองได้หรอก"

ต่อให้เราจะหนีไปสุดขอบโลก แต่เราไม่เคยหนีความรู้สึกที่ยังอยู่ภายในของเราได้

สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือ เรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน เรียนรู้ที่จะเข้าใจมันและยอมรับมัน

 

 

 

edit @ 11 Sep 2009 00:05:24 by หัวใจติดปีก